Bende sizlerden çok şey öğrenmek umuduyla konuya yetersiz bilgilerimle giriş yapayım siz de yanlışlarımı düzeltin.Doğruya ulaşayım.

Işık neden kısa yolu tercih ediyor diye bir soru vardı.Burada ışık kendi isteğiyle yoldan sapmaz diye biliyorum ben.(Lise 2 öğrencisi olarak edindiğim bilgilerden yola çıkıyorum.)Yani biliyoruz ki bir kütle uzay-zamanı büker ve bu bükülmeyle birlikte doğal bir çekim meydana gelir.Bu çekim ışığın kendi yolundan sapmasına neden olur.Ama buradaki sapma açısı o kadar küçük ki yani bunu görmemiz imkansız.Ancak güneş gibi büyük kütleli cisimlerde ölçülebilir bir değer alıyor bu sapma açısı.Aynı şekilde karadeliklerden yola çıkarsak karadelikler yüksek yoğunluklarıyla uzay-zamanı o kadar fazla bükmüştür ki ışığın buradaki sapma açısı artıyor.Hemen bu noktada kafama takılan birşeyi büyüklerime sormak istiyorum.
Biliyoruz ki bir karadeliğin yarıçapıyla karadeliğe uğrayan ışığın sapma açısı arasında ters bir orantı vardır.Yani karadeliğin yarıçapı küçüldükçe sapma açısı artıyor.Karadeliğin yarıçapının azalmasının sebebi Hawking Işıması olacaktır.Hawking Işımasıyla enerji kaybı gerçekleşecektir.Işığın sapma açısı arttığına göre yoğunluğunda artmış olması gerekmez mi?Çünkü yoğunluk arttıkça çekim kuvveti artacaktır.Yani enerjisi azalan bir kütlenin yoğunluğu artar gibi bir çıkarımda mı bulunmalıyız?Veya da Hawking Işımasıyla kaybedilen enerji bir şekilde sabitleniyor mu?Bilgi almak istiyorum...

ışığın en kısa yolu tercih etmesini uzay zamanla değilde klasik bir iki farklı ortamdan geçerken de neden o yolu kullandığı olarak da sorabiliriz.çok fazla komplike düşünmeye lüzum yok sanki fizik zaten komplike düşünmeyi sevmezkomplike olan matematiktir kehekehehe

ya geçen gün dikkatimden kaçan bir şey yüzünden kendimi rezil hissettim. ışığın bükülmesi olayında uzay zaman bükülmesini göz ardı edip elektromanyetik bir dalga olduğu için bükülür demiştim. bunun için faraway'in cevabından sonra çok utandım ama düşünmeye de devam ettim. Gerçi ne haddime 100 yılın fizikçisinin teorisini çökertmek ama aklıma takılmıyor değil. Bu konuda pek araştırma yapmadığım için (açıkçası vaktim pek olmuyor ve olan vakitlerdede bir şekilde dinlenmeyle geçiririyorum zamanımı) tam detaylı bilmiyorum uzay-zaman ın bükülmesi olayını. bu konu başlığında dediğinize göre aşırı büyük kütleler uzay zamanı büker ve ışık ta en kısa yolu izlemek istediğinden bükülme gösterir. kanıt olarak ta yanlış hatırlamıyorsam Güneş tutulmasında bu bükülme olayının gözlenmesi.

Şimdi gelelim benim aklımı kurcalayan soruya. Ya uzay-zaman değilde ışık bükülüyorsa? Sadece ışık değil tüm sistemler için de genişletebiliriz bunu.
Sonuç olarak fotonun yani ışığın göreli bir kütlesi olacağını bu sitedeki herkes gibi bende kabul ediyorum ve biliyoruz ki ışık elektromanyetik bir dalga. Gezegenlerin ve tüm sistemlerin de elektrik ve maynetik alanları olduğunu bildiğimize göre, neden acaba ışık değilde uzay zaman bükülüyor kabul ediyoruz. Benim bu düşünceme göre ışığın hem kütlesi var hemde elektriksel bir özelliği. Bu özelliklerinden dolayı çekim kuvveti yüksek olan bir cismin etrafından geçerken bükülmesi oldukça olağan gelmeye başladı bana.

Diğer bir yandan bazıları diyebilir diye söylüyorum o zaman bu olay bir deney olarak dünya içinde de yapılamaz mı? Bana göre yapılması mümkün değil çünkü uzay-zaman bükülmesi için gereken kütle kadar büyük bir kütlenin dünya içinde olması mümkün değil. ya da ışığı benim düşüncem doğrultusunda bükecek güçte elektromanyetik bir alanın dünya içinde yaratılması mümkün değil.

Açıkçası o rezil hissettiğim günden bu yana neden böyle olmasın diye düşünüp duruyorum.

göreli kütle uzay-zamanda ne kadar büyük bir çökme yaratabilir ki?bu çok büyük bir birim olmasa gerek.
kütle uzay-zamanı eğiyorsa yakınından geçen ışık dış bükey mi olur iç bükey mi?
ilk başta güneş ışığı çekiyor dış bükey diyebiliriz( kütle kütleyi çeker-evrensel kütle çekim yasası) ama ışık burada uzay-zamanın eğriliğine uygun iç bükey yol alır.

hawking ışıması hakkında yorum yapamıyorum bilgim yok o konuda.ama şöyle söyleyeyim karadelik oluşumu için belki işe yarar.çok aşırı yoğun kütleler uzay-zamanı öyle büker ki bir çökme ve katlanma yaratır.bu durumda ışık da bu eğrilikten kaçamaz ve karadelik oluşur.tabii burda bir de eren in sevmediği zaman yavaşlaması olur,zaman da yavaş akar.
ışık bükülmüş olan uzay-zamanda da en kısa yolu izlemeye çalışır tabii yine de düzlemsel (minimum ölçekli- öklid geometrisi) geometrideki gibi kısa bir yol değil en kısa yolu izlemeye çalışır.bu da evrenin temel prensibi olan min. enerji prensibinden kaynaklanır.

edit:
bir de rezil falan hissetmeye gerek yok altı üstü fikirlerimizi sunuyoruzfikirlerim ve yanlışlarım ne kadar büyük olursa olsun bu yine de uğraştığımı gösterir<br><br>İletiyi düzenleyen: celerity, de: 02/05/2008 17:56

kaanhan yazan:

QUOTE:
Şimdi gelelim benim aklımı kurcalayan soruya. Ya uzay-zaman değilde ışık bükülüyorsa? Sadece ışık değil tüm sistemler için de genişletebiliriz bunu.
Sonuç olarak fotonun yani ışığın göreli bir kütlesi olacağını bu sitedeki herkes gibi bende kabul ediyorum ve biliyoruz ki ışık elektromanyetik bir dalga. Gezegenlerin ve tüm sistemlerin de elektrik ve maynetik alanları olduğunu bildiğimize göre, neden acaba ışık değilde uzay zaman bükülüyor kabul ediyoruz. Benim bu düşünceme göre ışığın hem kütlesi var hemde elektriksel bir özelliği. Bu özelliklerinden dolayı çekim kuvveti yüksek olan bir cismin etrafından geçerken bükülmesi oldukça olağan gelmeye başladı bana.

birader eğer uzay zaman değilde ışık bükülseydi o zaman einstein ın mars ın eleptik yörüngesinde sapmasını doğru hesaplayamaz ve görecelilik işe yaramaz teorilerin mezarlığına gömülürdü. bu çok teme bir olgudur uzay zaman bükülmesi. şuan resmen genel göreliliği katlettinnn. bu marsın yörüngesinde sapma uzay zaman eğriliğinde kaynaklanıyor. gerçi celerity de bükülme olayını başka bir açıdan açıklamış. ayrıca da en kısa yol sorunun cevabınıda çok güzel açıklamış. eline sağlık. evrende her şey min enerjide max. düzünsizlik göstermek ister. kimya da ki denklemleri hatırlayın.

Hawking ışıması boşlukta sürekli - ve + yüklerin anlık bir hızla birbirlerini yok etmesinden bahseder.Hawking Işımasına göre karadelik etrafındaki boşuktada da bu olay gerçekleşir.+ bir yük karadeliğe düşerken - yük onu izlerken - yük karadeliğe düşerken + yük bunu yakalamaya çalışmaz.(Tam tersi de olabilir tam hatırlayamadım.)Ve + yük karadelik etrafından hızla uzaklaşarak Hawking Işıması yapmış olur.Bu olay boşlukta sürekli gerçekleşeceği için bu ışımayla karadelik enerjisini gün geçtkçe kaybedecektir ve yarıçapı küçülmeye başlayacaktır.Yarıçap küçüldükçe oradan geçen ışık yolundan sapıyor.Ve bu açı yarıçap küçüldükçe artıyor...

Uzay - zaman bükülmesi çok büyük kütlelerle gerçekleşir.Bu Einsteen ın göreliliğinin temellerinden birisidir.Zaten ışık bu nedenden dolayı sapar.Yani ışığın doğasında saparak yol izleme diye bir şey yoktur.Kütle ne kadar büyük olurda o kütle uzay zamanı o kadar çok eğecektir ve ışık buradan geçerken yolunu daha fazla saptıracaktır.Bu uzay zaman bükülmesinden dolayı çekim kuvveti oluşmuştur.Bu teori Newton'un çekim yasasını da destekler.Newton'a göre iki cismin kütleleri ne kadar artarsa çekim kuvveti de o kadar artar.Ben şöyle bir yorumu uygun görüyorum ki; Einsteen'e göre de büyük kütleli cisimler uzay zamanı daha çok büker ve bu bükülmeden dolayı evrendeki çekim kuvveti artar.

Bu arada arkadaşlar karadelik konusunu da bu başlık altında tartışmak isterim.Büyüklerimden üniversiteli arkadaşlarımdan bu konuda bilgi almak isterim.