bahsettiğim doğaya etki öyle science fiction boyutunda değil elbetbahsettiğim daha normal durumlar komplo teorisi tarzı değil.nano boyalardan bahsedilmiş.bu boyalar titanyum dioksite(boyanın ham maddesi gibi düşünün) çeşitli özellikler eklenerek yarı kimyasal yarı fiziksel bir işlem olarak ortaya çıkıyor.
nano, yarı iletkenler gibi değil daha riskli bir durum söz konusu sanki; sonuçta kuantum dünyasına dair nano ölçekte oynanmış atomlar ne gibi farklı tepkiler doğurur henüz bilinmiyor.
nanoya karşı değilim elbet hatta sempati ile de yaklaşıyorum ama bana biraz populerleşmesi göz boyamakmış gibi geliyor.

Yani popülerleştirme çabası tabi ki inkar edilemez sonuçta sokaktaki insanın bile bu konuya tam güven duyması lazım ki bu çalışmalar finanse edilebilsin çünkü gerçekten aşırı pahallı ekipmanlara ihtiyaç var. Ve pek tabi bu ekipmanları kullanıp yeni şeyler üretebilecek donanıma sahip elemanlara. Bu elemanları yetiştirmek ve bu ekipmanlara sahip olmak için devletin ciddi bir bütçe ayırması gerekirken bildiginiz gibi böyle bir şey söz konusu degil. Bu yüzden özerk kurumlar ihtiyaçları olan desteği dışarıdan arıyor. Bu sadece Türkiyede değil tüm dünyada böyle. Ve birinin size destek olmasını saglamanın en iyi yolu da reklamdır.

Neyse benim başka bir endişem var ve bu konuda sizin fikrinizi merak ettim şimdi. Türkiyede nano teknoloji çalışsak ve bu konuda müthiş gelişmelere imza atsak acaba bundan yararlanan Türkiye mi olur? Yani demek istediğim nano bilim ve teknolojiyi destekleyecek bir sanayi yokken. Bizim ürettiğimiz bilimi sanayiciye aktaracak mühendisler yokken aktarılan bilgiyi işleyecek ar-geler yokken ve nihayetinde bu bilginin ticari bir ürüne dönüşmesini saglayacak endüstri yokken. ve bunların alt yapısının hazırlanmaya bile başlamadıgını düşünürsek. Ürettiğimiz bilgi sadece demin anlattıgım çarka sahip ülkelerin mi işine yarayacaktır ? Sanki bana burası zurnanın zırt dediği yer gibi geliyor.

yazık ki sadece nanonun egomanyasında olduğu sanayi değil de türkiye de sanayi yok!üniversite sanayi işbirliğinin olmamasından yakınan sanayi kuruluşları ve üniversiteler...ikisi de suçu birbirine atıyor.
ben nanonun bu kadar populer olmasını bilimin artık insanlara direkt olarak bağlı olmamasından kaynaklandığını düşünüyorum.yani artık sadece ürünü direkt görüyoruz ve sorgulamıyoruz öncesini...bilim işin artık 19.yy daki gibi teknoloji ve mühendislik aşaması ile halkın inen ulaşacak kadar basit değil herşey artık daha komleks.bir muhasebeci çıkıp kütle korunumunu ispat ediyorken şimdi aldığımız cep telefonun içindeki hiç bir malzemeyi bilmiyoruz.onu bırakın bir çok özelliği var ama onları bile bilmiyoruz özelliği bol mu hadi alalım...elimize aldığımız cep telefonunun bu kadar küçük ve hızlı olmasını sağlayan transistörün ne olduğunu bilmiyoruz ama buna rağmen quantum hakkında işe yaramaz diyerek konuşabiliyoruz.herşey çok daha teknik artık...
özüne geleyim anlatmak istediğimin yine...nano bilimin son dönemde herkese ben burdayım dediği bir alan.başlı başına koskoca bir dünya, herkesin uçuk kaçık saçmalıyor şu bilim adamları dediği dönemde insanlara birinci elden birşeyler sunuyor...

ben de bunlardan bahsediyorum zaten.tamam kapitalist düzen bunu gerektiyor ama bu göz boyamanın altında bilimsel bir eziklik ya da başka şeyler de söz konusu.