duvarlar renkli olsada karanlıkta ne görebilirsinki, bir köre rengi nasıl anlatabilirsinki...

Merak etti bir sakat nasıldı acaba zıplamak, Merak etme dünyanın ömrü bir günde bir kaç saat...

Madem uyku yarı ölüm,Canıma gecedir kast eden...

Görürdü eLmas muameLesi, Az oLsaydı eğer kum...

yürekte doldu kontenjan sevgin bana has değilki seni gidi Don Juan...

KOLERA oyuna gelmemektir ...

Aşağıdaki gerçek hikaye Kellog Business School’da (Northwestern Üniversitesi) İş İdaresi master öğrencileri ile Zaman Yönetimi dersi profesörü arasında geçer:

Profesör sınıfa girip karşısında duran seçilmis öğrencilere kısa bir süre baktıktan sonra, “Bu gün Zaman Yönetimi konusunda deneyle karışık bir sınav yapacağız” dedi. Kürsüye yürüdü, kürsünün altından kocaman bir kavanoz çıkarttı. Arkadan, kürsünün altından bir düzine yumruk büyüklüğünde taş aldı ve taşları büyük bir dikkatle kavanozun içine yerleştirmeye başladı. Kavanozun daha başka taş almayacağına emin olduktan sonra öğrencilerine döndü ve “Bu kavanoz doldu mu?” diye sordu.

Öğrenciler hep bir ağızdan “Doldu” diye cevapladılar. Profesör “Öyle mi?” dedi ve kürsünün altına eğilerek bir kova mıcır çıkarttı. Mıcırı kavanozun ağzından yavaş yavaş döktü. Sonra kavanozu sallayarak mıcırın taşların arasına yerleşmesini sağladı. Sonra öğrencilerine dönerek bir kez daha “Bu kavanoz doldu mu?” diye sordu. Bir öğrenci “Dolmadı herhalde” diye cevap verdi. “Dogru” dedi profesör ve gene kürsünün altına eğilerek bir kova kum aldı ve yavaş yavaş tüm kum taneleri taşlarla mıcırlarin arasına nüfuz edene kadar döktü. Gene ögrencilerine döndü ve “Bu kavanoz doldu mu?” diye sordu. Tüm sınıftakıler bir ağızdan “Hayır” diye bağırdılar. “Güzel” dedi profesör ve kürsünün altına eğilerek bir sürahi su aldı ve kavanoz ağzına kadar doluncaya dek suyu boşalttı. Sonra öğrencilerine dönerek “Bu deneyin amacı neydi” diye sordu.

Uyanık bir öğrenci hemen “Zamanımız ne kadar dolu görünürse görünsün, daha ayırabileceğimiz zamanımız mutlaka vardır” diye atladı. “Hayır” dedi profesör, “bu deneyin esas anlatmak istediği “Eğer büyük taşları baştan yerleştirmezsen küçükler girdikten sonra büyükleri hiç bir zaman kavanozun içine koyamazsın” gerçeğidir”. Öğrenciler şaşkınlık içinde birbirlerine bakarken profesör devam etti:

“Nedir hayatınızdaki büyük taşlar? Çocuklarınız, eşiniz, sevdikleriniz, arkadaşlarınız, eğitiminiz, hayalleriniz, sağlığınız, bir eser yaratmak, başkalarına faydalı olmak, onlara bir şey öğretmek! Büyük taşlarınız belki bunlardan birisi, belki bir kaçı, belki hepsi. Bu akşam uykuya yatmadan önce iyice düşünün ve sizin büyük taşlarınız hangileridir iyi karar verin. Bilin ki büyük taşlarınızı kavanoza ilk olarak yerleştirmezseniz hiç bir zaman bir daha koyamazsınız, o zaman da ne kendinize, ne de çalıştığınız kuruma, ne de ülkenize faydalı olursunuz. Bu da iyi bir iş adamı, gerçekte de iyi bir adam olamayacağınızı gösterir”. Profesör, ders bittiği halde konuşmadan oturan öğrencileri sınıfta bırakarak çıktı…

MANTIKLI MI YASAL MI?

Üniversite son sınıf öğrencisi yazılı sınavından kalınca doğru hocasına gider...

-Siz sınıfta bırakarak hayata atılamamı önlüyor ve beni cezalandırıyorsunuz.İşin bu yanını hiç düşündünüz mü?

-Tabi düşündüm.Hocanın görevi bilgiyi ölçmek,yeterli olmayanı sınıfta bırakmak değil mi?

-İyi o zaman size bir teklifim var.Bir soru da ben size soracağım.Doğru cevabı verirseniz,ben kötü notumu kabul edip sınıfta kalacağım.Bilemezseniz notumu düzeltecek,sınıfımı geçirteceksiniz.

Hocanın keyfi yerinde...Teklifi kabul eder ve öğrenci sorar

-Yasal olup,mantıklı olmayan nedir?Mantıklı olup,yasal olmayan nedir?Ve de hem mantıklı hem de yasal olmayan nedir?

Hoca uzun uzun düşünür ama cevabı bulamaz.İddia gereği öğrencisine iyi not vererek sınıfı geçirir...Ama aklı da soru da kalır.Sonunda sınıfın en iyi öğrencisini çağırır,olayı anlatır ve sorunun cevabını bilip bilmediğini sorar.

Öğrenci hemen cevap verir...

-Siz 65 yaşındasınız ve 23 yaşında bir kadınla evlisiniz.Bu yasal ama mantıklı değil.

Karınızın 25 yaşında bir sevgilisi var.Bu mantıklı ama yasal değil.

Siz karınızın sevgilisini,zayıf alıp sınıfta kalması gerekirken iyi not verip mezun ediyorsunuz.Bu ise ne mantıklı ne de yasal...

Işık her şeyden hızlı olduğunu düşünür ama bu yanlıştır. Işık hangi hızla giderse gitsin daima gideceği yere karanlığın daha önce gidip onu beklemekte olduğunu görür...
Terry Prachett

ÜÇ DİL
en azından üç dil bileceksin
en azından üç dilde
ana avrat dümdüz gideceksin
en azından üç dilde düşünüp rüya göreceksin
en azından üç dil

birisi ana dilin
elin ayağın kadar senin
ana sütü gibi tatlı
ana sütü gibi bedava
nenniler küfürler ve masallar da caba

ötekiler yedi kat yabancı
her kelime aslan ağzında
her kelimeyi bir dişinle tıırnağınla
kök sökercesine söküp çıkartacaksın
her kelimede bir tuğla boyu yükselecek
her kelimede bir kat daha artacaksın

en azıdan üç dil bileceksin
en azından üç dilde
canımın içi demesini
canım ağzıma geldi demesini
kırmızı gülün alı var demesini
nereden ince ise oradan kopsun demesini
atın ölümü arpadan olsun demesini
keçiyi yardan uçuran bir tutam ottur demesini

insanın insanı sömürmesini
rezilliğin dik alası demesini
ne demesini be
gümbür gümbür gümbürdemesini bileceksin
en azından üç dil bileceksin
en azından üç dilde ana avrat dümdüz gideceksin
en azından üç dil

çünkü sen ne tarih ne coğrafya
ne şu ne busun
oğlum memiş
sen otobüsü kaçırmış bir milletin çocuğusun..

bedri rahmi eyüboğlu<br><br>İletiyi düzenleyen: relativite, de: 17/12/2007 19:00

BİR KİMYA profesörü Nobel ödülü almıştı. Ödül töreninden sonraki ilk dersinde, öğrencilerinden biri kendisine şöyle bir soru sordu:
&amp;#8220;Efendim! Amerika&amp;#8217;da üç binin üzerinde Kimya profesörü var. Ancak bu kadar bilim adamı arasında, ödülü size lâyık gördüler. Sizi diğerlerinden ayıran özellik neydi?&amp;#8221;
Profesör, bu farklı soruya önce bir tebessümle cevap verdi. Ardından da, kendisinden merakla cevap bekleyen öğrencisine şunları söyledi:
&amp;#8220;Doğrusunu söylemek gerekirse, hepsini anneme borçluyum! Çünkü ben küçük bir öğrenciyken, diğer çocukların anneleri, onlar okuldan evlerine döndüklerinde kendilerine: &amp;#8216;Söyle bakalım, öğretmeninin sorduğu sorulara iyi cevaplar verebildin mi?&amp;#8217; diye sorarlardı. Benim annem ise bana: &amp;#8216;Söyle bakalım&amp;#8217; derdi. &amp;#8216;Bugün öğretmenine iyi bir soru sordun mu?&amp;#8217;
İşte beni farklı yapan bu oldu. Her zaman diğerlerinin sormadığı soruları sordum ve hayatım boyunca da, sormaya devam ettim!&amp;#8221;