Aysel Git Başımdan
Aysel Git Başımdan
Aysel git başımdan ben sana göre değilim
Ölümüm birden olacak seziyorum.
Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
Aysel git başımdan istemiyorum.

Benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün
Dağıtır gecelerim sarışınlığını
Uykularımı uyusan nasıl korkarsın,
hiçbir dakikamı yaşayamazsın.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim.
Benim icin kirletme aydınlığını,
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

Islığımı denesen hemen düşürürsün,
gözlerim hızlandırır tenhalığını
Yanlış şehirlere götürür trenlerim.
Ya ölmek ustalığını kazanırsın,
ya korku biriktirmek yetisini.
Acılarım iyice bol gelir sana,
sevincim bir türlü tutmaz sevincini.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim.
Ümitsizliğimi olsun anlasana
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim.

Sevindiğim anda sen üzülürsün.
Sonbahar uğultusu duymamışsın ki
içinden bir gemi kalkıp gitmemiş,
uzak yalnızlık limanlarına.
Aykırı bir yolcuyum dünya geniş,
Büyük bir kulak çınlıyor içimdeki.
Çetrefil yolculuğum kesinleşmiş.
Sakın başka bir şey getirme aklına.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim,
ölümüm birden olacak seziyorum,
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim.
Aysel git başımdan seni seviyorum...


Atilla İlhan

İletiyi düzenleyen: gailesiz, de: 07/10/2007 16:18<br><br>İletiyi düzenleyen: gailesiz, de: 07/10/2007 16:20

Eğer bir gün yolunuzu kaybederseniz, bir çocuğun
gözlerinin içine bakın, çünkü bir çocuğun bir yetişkine her zaman
öğretebileceği üç şey vardır

1- NEDENSİZ YERE MUTLU OLMAK,
2- HER ZAMAN MEŞGUL OLABİLECEK BİR ŞEY BULMAK
3- VE ELDE ETMEK İSTEDİĞİ ŞEY İÇİN VAR GÜCÜYLE DAYATMAK.
...

Çok zaman önceydi

O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu.
İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı. Bir daha hiç olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı.
Derken zaman diye üç parçalı bir şey icat etti insan.
Bir parçasına dün dedi, diğer parcasına bugün, öteki parçasına da yarın.
Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu. Dünü düsünüp pişman oldu, yarını düşünüp telaşlandı;
ama işin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıkları güneş doğup batıncaya kadar yaşadı.
Farkında olmadan rezil etti bu gününü. Oysa yarın, bugüne dün diyor, dünde bu gün için yarın diyordu.
Bir türlü beceremedi. Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne yapıştı. Bu günü eline yüzüne bulaştırdı...
Mutsuz oldu insan. Ve ne gariptir ki yarının telaşı da, dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı;
ama bugünü hiç yaşayamadı.
Ne yarın ne de dün!
alıntı...

cok doğru farawaycim bugünü yasayamıyoruz bi türlü ama yine de su sözü unutmayalım.

DÜN GİTTİ,YARIN GELMEDİ.ANI YAŞA......

henüz yazdım paylaşmak istedim

Öldürün beni öldürün
Yaşamak fazla bu bedene
Ruhum da istemiyor artık
Kavuşturun beni sevdiklerime

Öldürün beni öldürün
Yüreğim durmaksızın kanıyor
Yoruldum her filizlenişimde kırılmalardan
Ve düşen yapraklarıma
Son defa bakmalardan

Öldürün beni öldürün
Karanlığa gömülsün herşey
Bir aydınlık başlasın ansızın
Irmaklar ya da yalnızlıklar
Razıyım herşeye
Yeter ki öldürün beni...

TEBRİK EDERİM BU YAZILAR MÜKEMMEL